วันแรก : ปลาบปลื้มและสุดยินดีที่ลูกชายคนแรกลืมตาดูโลก เป็นที่ชื่นชมของปู่ย่า ตายายและคนในครอบครัวกองพิทักษ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2503
วันต่อมา : เอาใจใส่เลี้ยงดูอบรมบ่มนิสัย เพื่อให้ลูกน้อยเป็นคนดี มีการศึกษาและเรียนหนังสือเก่ง ๆ เมื่อโตขึ้นจักได้มีหน้าที่การงานดี ๆ ทำ เลี้ยงตัวได้ดีโดยไม่อายใครเขา
วันที่รอคอย : ขอให้ลูกหลานมีความสุข มีความเจริญรุ่งเรืองพร้อมมีความมั่นคงทั้งทางการงานการเงินด้วยดีตลอดไป โดยท่านทั้งสองไม่เคยเรียกร้องสิ่งตอบแทนใด ๆ จากลูก ๆ เลย
วันนี้ : พวกเราลูก ๆ หลาน ๆ เคยคิดถึงท่านทั้งสองบ้างไหม อย่างลืมหาโอกาสไปเยี่ยมท่านทั้งสองบ้าง พาท่านไปกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน พาท่านไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจและทำบุญไหว้พระ ลองคิดถึงตอนที่พวกเรายังเด็กอยู่สิ ท่านจักพาเราไปกินไปเที่ยวอยู่เสมอ อย่างน้อยก็ควรหาเวลาโทรศัพท์ไปพูดคุยกับท่านบ้าง เพราะท่านทั้งสองรักและคิดถึงพวกเราอยู่เสมอ ... อย่าลืม ควรพาหลาน ๆ ไปหาท่านด้วย ... ครับพี่น้อง
* * * แม่กับพ่อ ยอมอด เพื่อให้ลูกอิ่ม เพราะท่านรักเรามาก * * *
